Zweet verdampt al in de poriën:

door Eric Molenaar.

Zwaag, 11 juni 2006.
Als ik zeg zwaar, dan bedoel ik ook zwaar. Ik heb vanmorgen ongeveer even vaak aan opgeven gedacht als het aantal ronden dat de Zes Engelse Mijlen van Zwaag telt. En dat was ruim 5. Want in de oven die Zwaag heet was schaduw een schaars goed, en het enige briesje dat ik me kan herinneren was elke ronde in de aanbieding bij Deen. Maar daar bleef het dan ook bij.

Dertig graden zal het zeker geweest zijn. Ik liep met lood in de schoenen - kokend lood. Betonklinker na betonklinker zag ik onder me doorglijden en
de kunst was een ritme te bereiken dat haalbaar was. Voor de ademhaling, de bloedsomloop, maar vooral ook voor de geest. Want die liep maar te jeremiëren dat het zo warm was en dat het gekkenwerk was en waar je mee bezig was. En probeer die dan maar eens het zwijgen op te leggen, als je er zelf ook niet zo veel tegenin kunt brengen.
Het zwaarst was de eennalaatste bocht voor de finish. Want daar passeerde je zwembad De Wijzend, met al die vrolijke stemmetjes van kinderen die lekker in het water plonsten. Die slimmer waren dan die pakweg tachtig deelnemers aan de Zes Engelse Mijlen die hier liepen omdat ze zich dat nu eenmaal hadden voorgenomen.
Al was er misschien ook wel eentje bij die het voor de lol deed. Ik ken hem of haar niet.
Ik had flesjes water mee, maar ik nam bij elke doorkomst graag een bekertje water aan. Hoe meer hoe liever. En voorbij de eerste bocht naar de finish, bij die alleraardigste mevrouw met die sproeier op die tuinslang, nam ik maar al te graag even de rechter rijstrook om me nat te laten sproeien. Want nat worden was dit keer moeilijk.
Ja, lees nog maar eens goed. Nat worden was dit keer moeilijk. Het duurde even voor ik tijdens het lopen doorhad dat zweten vanochtend niet aan de orde was. Transpiratievocht verdampte kennelijk al in de poriën, zodat ik af en toe mijn voorhoofd moest natmaken in plaats van droogmaken. Dat heb ik nog niet vaak meegemaakt.
Uiteindelijk liep ik de bijna tien kilometer in 49 minuut en 56 seconden.
Ik wist niet hoe gauw ik in de schaduw moest komen om even uit te puffen.
En dronk wel zes bekertjes water achter elkaar.
Je kunt het ook positief bekijken. Mocht ik volgend jaar weer naar de Zes Engelse Mijl van Zwaag gaan, dan kan ik mijn persoonlijk record hier alleen maar verbeteren.

ERIC MOLENAAR
www.molenaar.loopt.nl

 

04_01_500

 
disclaimer - Webdesign by Ferdy