Trainingsweekend Soest

Vrijdag 1 oktober gingen we met veel zin richting de Stayokay in Soest. Nog even Remco Vriend opgehaald en na een gezellige autorit kwamen we keurig op tijd om klokslag 16.00 uur (dankzij de nieuwe tomtom) aan. Het trainingsweekend georganiseerd door Jos en Karin kon beginnen.

 

Rond 17.00 uur was bijna iedereen aanwezig en Jos en Carin heette ons van harte welkom. De kamerindeling werd bekend gemaakt (mannen gescheiden van de vrouwen) en iedereen kon zich installeren in zijn of haar kamer. M(onique) & M(ark) waren net op tijd voor het heerlijke diner. Deze begon om 18:00 uur. Na het diner nam Jos nog even het programma met ons door en begonnen we aan onze eerste loopje. Oftewel even lekker loslopen voor het weekend. Omdat we de volgende dagen een aantal routes door het bos gingen lopen liet Jos  ons alvast even kennismaken met het parcours en de omgeving. Er werd kennelijk niet door iedereen even goed opgelet.(?) Na het douchen was het tijd voor een borrel en een hapje en arriveerde ook onze laatste loper Martijn.

 

De volgende morgen ging om 06.30 uur de wekker want om 07.00 uur gingen we een lekkere boswandeling maken. Een beetje onwennig zo vroeg wandelen. We wandelden heerlijk door de natuur waarbij de grote zandvlakte toch wel het mooiste was. De route was iets langer dan gepland omdat we de weg een beetje kwijtraakte. Dit zou niet de laatste keer zijn.

Na de wandeling hadden we lekkere trek  en hebben heerlijk ontbijten. Na een uurtje rust begon de ochtend training. Een lekkere “cross” training over heuveltjes en vooral zand. 

Na 1,5 uur zweten en zwoegen gingen we weer richting onze kamers en na een verkwikkende douche stond de lunch weer voor ons klaar (erg lekker hoor dat je zo kan aanschuiven).

Om 14.00 uur begon de duurtraining in een estafettevorm. Vol goede moed op naar het startpunt. Jos had van te voren gelijkwaardige groepjes van drie gemaakt. We moesten een afstand steppen, fietsen en lopen. Jos had door middel van roze pijltjes de verschillende routes aangegeven. Niet voor iedereen was dit even duidelijk bleek wel. Steppen ging goed en ook fietsen was voor de meesten geen probleem maar bij het lopen ging er toch iets verkeerd. Het rondje van 3,5 km wat Jos had uitgezet bleek voor drie lopers toch iets te kort.

Ton, Co en René misten een roze pijltje. Ton belandde in Lage Vuursche en Co en René kwamen bij vliegveld Soesterberg aan. Er werd een zoekactie op poten gezet. Een aantal van ons gingen op de fiets op zoek naar de “verdwenen” mannen en een aantal gingen naar de Stayokay om te kijken of ze daar waren beland. Jos en Carin bleven keurig wachten bij het startpunt. Na 1,5 uur werden de mannen gevonden en konden we met een gerust hart gaan dineren. Hierna weer heerlijk aangezeten. Op zaterdag was ook de keesclub gearriveerd. Ja en met keesen heb je een avondvullend programma. Monique H. en Theo hadden op vrijdagavond al de pooltafel ontdekt maar zaterdagavond werd er de hele avond een strijd geleverd tussen Monique H., Theo, Elles, Gini, Timo en Co. Verder was er nog een hockeyteam uit Australie. Ze zouden de volgende morgen wel even mee rennen. Om 24.00 uur lag iedereen in bed (3 dames wilden nog een kussengevecht met de heren maar helaas het raam stond maar op een klein kiertje en daar pasten ze toch echt niet door).

Ook op zondagmorgen ging de wekker weer op tijd af en stonden we iets minder fris aan de start voor onze boswandeling die we nu wel in één keer goed liepen.

Na het ontbijt hebben we onze spullen ingepakt en ons klaar gemaakt voor de laatste training. Geen Australiërs te zien, die waren ondergedoken (down under). Het was een stevige afsluiter. Jos had een heerlijke piramide gemaakt. 4-6-8-10-8-6-4 minuten lang rondjes lopen. Het was een klein rondje maar wel zwaar aangezien het door het zand (voorbereiding op Texel) en heuveltje op en heuveltje af was. Na afloop weer heerlijk snel douchen (vrouwen kunnen echt snel klaar zijn) om op tijd klaar te zijn voor onze laatste lunch. Theo bedankte Jos en Carin voor een fantastisch weekend en ontvingen van ons allen een dinerbon en fles wijn. Een aantal gingen op weg naar huis en de rest maakte zich klaar voor de laatste boswandeling.

Op naar volgend jaar. Wij zijn van de partij.

 

Co en José Kuip

 

 

 
disclaimer - Webdesign by Ferdy