Ronald Tromp loopt Sydney Marathon06_01_333

18 september 2011


Nou hier zitten we dan in Sydney, ik vermoeid en Patries zo trots als een pauw. Nadat ik zaterdag 'smorgens even ingelopen had kwam om een uur of 13:00 het gevoel dat ik er aan toe was. Dus hoopte ik dat dit ook zondag ochtend zo zou aanvoelen. 'sMorgens om 4 uur de wekker, even wat eten en naar het treinstation om naar het startpunt te vertrekken. Hier kwamen al heel veel halve marathonners aan die al om half 7 gingen lopen. Ik zelf ging even op een bankje zitten om naar de overkant van het water te kijken waar de zon net aan het opkomen was. Een mooi plaatje met het operahouse en alle torenflats. Nadat de halve marathon gestart was heb ik m'n tas ingeleverd en ben wat gaan inlopen. Na zevenen ben ik naar het startvak gelopen om alvast in de rij te gaan staan. Hier heb ik m'n enige t-shirt van de stoomtramloop achtergelaten, omdat het toch al warm werd. Misschien ziet men nog een keer een zwerver in dit shirt rondlopen. Bij de start stond ik aardig vooraan, dus het idee was goed. De temperatuur liep al aardig boven de 20 graden. Blauwe hemel, alleen maar zon. Vanaf de start de eerste kilometers brugopwaarts (1e onde de 4min, veel te snel). Bij de expo hadden ze een plaatje laten zien dat na de brug het niveau hoogteverschillen meeviel, dus na de brug moest het allemaal wel gaan. Maar ja wij lopen al een paar dagen rond hier en dachten er toch anders over. Na de 1e 10km waren de benen al zwaar en nadat de 14k nog net binnen het uur ging, wist ik dat dit niet vol te houden was. de 21,1 ging in 1.32u en zo langzaam aan ging de snelheid achteruit en de temperatuur omhoog. Ik wist nu dat ik misschien nog voor een pr kon, maar elke keer als we een stukje naar beneden gingen zagen we het volgende stuk weer omhoog gaan. ERG ZWAAR. Bij de 30km die vlak langs het hotel ging stond patries om nog een foto te schieten (ik had nog de fut om m'n tong uit te steken en te zeggen dat het nog een uur zou duren) dit was na 2uur13. Het laatste uur was dus overleven, omhoog, omlaag, omhoog, omlaag, etc. Richting de finish zou het parcours vlakker worden, JA niet dus, na 35 km moesten we nog even bij darling harbour de grote brug over en die duurde lang(kom op Ronald volhouden, ja maar het is zo zwaar, gewoon dit tempo houden het is nu een kwestie van aankomen), dan even naar beneden, en weer terug omhoog. De laatste 2 km waren dus wel vlak en daar stonden ook veel mensen. deze gingen dan wel en bij de finish toch nog een laatste sprint, voor de foto natuurlijk en kwam ik aan in 3:14:17. Al met al, goed georganiseerd, mooi parcours door het centrum van de stad. Zwaar door constant omhoog, veel U-turns en ik denk dat ik net 3km vlak parcours heb gezien, hoge temperatuur, zo rond de 28 graden. Wel elke 2 km waterpost.

 

 
disclaimer - Webdesign by Ferdy